Τα σιροπιαστά ροξάκια με καρύδι είναι ένα από εκείνα τα γλυκά που κουβαλούν μαζί τους κάτι βαθιά νοσταλγικό, και βέβαια σε αυτό το μπλογκ δεν θα έλειπε η συνταγή για ροξάκια!
Για εμένα, είναι το γλυκό του ταξιδιού. Κάποτε η διαδρομή Λιβαδειά–Αθήνα, με το ΚΤΕΛ ή το τρένο, ήταν σχεδόν ρουτίνα.
Και τα μεγάλα, συσκευασμένα ροξ ήταν η καλύτερη παρέα στη διαδρομή.
Δεν σου κρύβω πως ακόμη και σήμερα, αν πετύχω εκείνο το κλασικό συσκευασμένο ροξ στο παίρνω με την ίδια λαχτάρα.
Και καθόλου δεν με νοιάζει που ξέρω πως ανήκει σε αυτό που λέμε, χωρίς πολλές ενοχές, «junk food».
Γύρω από τα ροξάκια υπάρχει και μια μικρή γαστρονομική μυθολογία.
Ποιος εμπνεύστηκε άραγε τη συνταγή; Ποιες τεχνικές ή ποια γλυκά παντρεύτηκαν για να προκύψει αυτό το σιροπιαστό, σοκολατένιο ρολάκι;
Και τελικά γιατί ονομάστηκε ροξ;
Σύμφωνα με το διαδίκτυο τα σιροπιαστά ροξάκια πρωτοεμφανίστηκαν στη Βόρεια Ελλάδα και συχνά συνδέεται με μικρασιάτικες αναφορές.
Από την άλλη, στην Πάτρα υπήρχαν τα «ρωξ» —με ωμέγα— σε μια διαφορετική εκδοχή.
Ζύμη από σφολιάτα και γέμιση καρυδιού, όχι σιροπιαστα, που σύμφωνα με αφηγήσεις παρασκευαζόταν σε ένα συγκεκριμένο τυροπιτάδικο.
Επίσης συναντάμε και τον τίτλο ξανθιώτικα ροξ.
Ενώ ακόμη και η γραφή τους παραμένει ένα μικρό ερώτημα: ροξ ή ρωξ;
Ίσως το όνομα να προέρχεται από τη λέξη rocks.
Ίσως κάποτε να είχαν άλλο σχήμα, πιο ακανόνιστο, πιο «βραχώδες», πριν καταλήξουν στη γνώριμη μορφή που ξέρουμε σήμερα.
Οι δύο βασικές εκδοχές: είναι η μία με ζύμη και άλλη με σφολιάτα.
Ο Θεσσαλονικιός Μπακιρτζής από τους Χειμερινούς Κολυμβητές έχει πει πως «ροξ» αποκαλούσαν τους φαλακρούς καθηγητές τους, γιατί τους θύμιζαν το γλυκάκι.
Μάλιστα είχε δημιουργήσει και μια χορωδία υπερηλίκων με το ίδιο όνομα.
Κάπως έτσι, ανάμεσα σε αναμνήσεις, τοπικές εκδοχές και μικρές ιστορίες, τα ροξάκια μοιάζουν με γλυκό μοναδικό.
Μικρά σιροπιαστά ροξάκια που δεν ανήκουν μόνο σε ένα ζαχαροπλαστείο ή σε μια περιοχή, αλλά σε μια ολόκληρη εποχή.
Όπως ακριβώς τα κοκάκια, οι εργολάβοι η πάστα ποντικάκι, και άλλα ρετρό γλυκά!
Τα ροξάκια είναι και προ-Χριστουγεννιάτικο γλυκό, χωρίς όμως αυτό να τα περιορίζει.
Είναι παντός καιρού, γεμάτα σιρόπι, κακάο, καρύδι και μνήμη.
Και για να ξέρεις, η συνταγή τους είναι σχετικά εύκολη.
Η πραγματική δυσκολία είναι άλλη: να καταφέρουμε να σταματήσουμε στο ένα. Άντε, στα δύο. Ή έστω στα τρία.
♡
Εύα
Σιροπιαστά ροξάκια με καρύδι
Εκτυπώση ΣυνταγήςΥλικά
Για τη ζύμη
- 500 γρ. αλεύρι για όλες τις χρήσεις
- 180 γρ. γρ. γάλα φρέσκο, χλιαρό
- 8 γρ. γρ. ξηρή μαγιά ή 15 γρ. νωπή
- 120 γρ. γρ. ελαφρύ ελαιόλαδο ή σπορέλαιο
- 1 κ.γ. baking powder
- 2 αυγά, σε θερμοκρασία περιβάλλοντος
- 1 κ.σ. ζάχαρη
- ¼ κ.γ. κ.γ. αλάτι
Για γέμιση
- 3 κ.σ. κακάο, κοσκινισμένο
- 2 κ.σ. γάλα
- 2 κ.σ. καρυδόψιχα
- 1 κ.γ. κ.γ. κανέλα σκόνη
- ½ κ.γ. κ.γ. γαρίφαλο
Για το σιρόπι
- 800 γρ. ζάχαρη
- 600 γρ. νερό
- 1 ξυλάκι κανέλα
Διαδικασία
Η ζύμη
- Ζεσταίνουμε ελαφρά το γάλα και το ρίχνουμε σε ένα μπολ ή στον κάδο του μίξερ. Προσθέτουμε τη μαγιά, 1 κ.σ. από τη ζάχαρη και 1 κ.σ. από το αλεύρι. Ανακατεύουμε και αφήνουμε για 8’-10’, μέχρι να ενεργοποιηθεί η μαγιά.
- Προσθέτουμε τη βανιλίνη, το αυγό, το baking powder, την υπόλοιπη ζάχαρη και το αλάτι. Ξεκινάμε να ζυμώνουμε, προσθέτοντας σταδιακά το αλεύρι και το αραβοσιτέλαιο.
- Ζυμώνουμε μέχρι να έχουμε μια ζύμη απαλή, εύπλαστη και όχι σφιχτή. Η υφή της πρέπει να θυμίζει περίπου ζύμη τσουρεκιού.
- Ζυγίζουμε τη ζύμη και κρατάμε το 1/3 στην άκρη. Την υπόλοιπη, δηλαδή τη μεγαλύτερη ποσότητα, την τυλίγουμε με μεμβράνη για να μην στεγνώσει.
Η γέμιση
- Στο μικρότερο κομμάτι ζύμης προσθέτουμε το κακάο, τα μπαχαρικά και τα καρύδια. Ζυμώνουμε μέχρι να ενσωματωθούν καλά.
- Αν χρειαστεί, βοηθάμε τη ζύμη με λίγο αραβοσιτέλαιο ή λίγο χλιαρό γάλα, ώστε να ομογενοποιηθούν σωστά τα υλικά. Αν η ζύμη μαλακώσει περισσότερο από όσο θέλουμε, προσθέτουμε ελάχιστο αλεύρι.
Τα ροξάκια
- Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C και στρώνουμε αντικολλητικό χαρτί σε ταψί.
- Ζυγίζουμε τη σκούρα ζύμη και τη χωρίζουμε σε 3 ίσα κομμάτια. Κάνουμε το ίδιο και με τη λευκή ζύμη.
- Πλάθουμε κάθε κομμάτι σκούρας ζύμης σε μπαστουνάκι. Ανοίγουμε κάθε κομμάτι λευκής ζύμης σε χοντρό, μακρόστενο φύλλο, τόσο ώστε να χωρέσει μέσα το μπαστουνάκι της σκούρας ζύμης.
- Τοποθετούμε τη σκούρα ζύμη στο κέντρο και κλείνουμε τη λευκή ζύμη γύρω της, σχηματίζοντας ρολό.
- Ακολουθούμε την ίδια διαδικασία και για τα υπόλοιπα ζυμαράκια.
- Κόβουμε τα ρολά σε φέτες πάχους περίπου 1,5 εκ. και τοποθετούμε τα ροξάκια στο ταψί, αφήνοντας κενό μεταξύ τους.
- Ψήνουμε για 12’-15’, μέχρι να ροδίσουν ελαφρά.
- Προσέχουμε να μην τα παραψήσουμε, γιατί θα σκληρύνουν και δεν θα απορροφήσουν σωστά το σιρόπι.
- Το σιρόπιασμα
- Μόλις ψηθούν τα ροξάκια, βάζουμε τα υλικά για το σιρόπι σε κατσαρολάκι και βράζουμε για 4’-5’.
- Σιροπιάζουμε τα ροξάκια με καυτό σιρόπι και τα αφήνουμε όσο χρειαστεί, μέχρι να απορροφήσουν αρκετό σιρόπι.
- Τα διατηρούμε εκτός ψυγείου, σε σκεύος που κλείνει ερμητικά.












Είμαι κι εγώ Σαλονικιά και τώρα με πήγες πολλά πολλά χρόνια πίσω όταν μαζευόμασταν τα ξαδέρφια στης θείας Ήρας (Τότου την φωνάζαμε) και μας έστρωνε τραπέζια με ρωσικά σαμοβάρ για τσάϊ και μεγάλα ρωξ από το απέναντι ζαχαροπλαστείο. Και να σκεφτείς ότι ποτέ δεν αξιώθηκα να φτιάξω τα δικά μου. Μπορεί όμως με τη συνταγή και τις φωτογραφίες σου να με κάνεις να σηκωθώ! Καλημέρα!
Τι ωραία αναφορά Μάρθα μου! Ευχαριστώ που μοιράστηκες τις αναμνήσεις σου! Φιλιά!
Δυο είναι και θα ειναι πάντα τα πιο νοσταλγικά γλυκά της παιδικής ηλικίας μου που όποτε τα βλεπω, βουρκώνω λίγο πριν τα φάω και νομιζω οτι αυτο δε θα το ξεπεράσω ποτε!
Πρώτο ειναι το εκμέκ παγωτό (με καϊμάκι βέβαια) και δευτερο το ρωξάκι! Και τα δυο τα εφτιαχνε η γιαγιά μου η Σμυρνιά τις Κυριακές που με αφήναν οι γονεις μου μαζί της για να με “ξεφορτωθουν” και να κάνουν τα δικά τους. Οσο ψηνόντουσαν στο φούρνο μυριζε ολο το σπιτι κι εγω της έλεγα πάντα να τα βγάλει να φάω λίγα ασιρόπιαστα κι εκείνη έλεγε οτι το ρωξάκι ασιροπιαστο ήταν αμαρτία να το φας!
Πεθανε η γιαγιά το ΄87 και έκτοτε δε βρήκα ποτέ σε κανένα ζαχαροπλαστείο ρωξάκια σαν και τα δικά της. Αποφάσισα λοιπόν να δοκιμάσω τη τυχη μου κι έπεσα πάνω στη συνταγή σου την οποια μόλις τελείωσα και αυτη τη στιγμη τα ρωξάκια μου ψηνονται στο φουρνο. Η μυρωδιά με ταξιδεψε πίσω στη δεκαετια του 80 και το σπιτι της γιαγιάς με τη μεγάλη φωτογραφία απο τη Σμυρνη στο τοιχο της κουζινας, ακριβως πάνω από το τραπέζι, γιατί όπως έλεγε “ποτέ δε ξεχνάμε από πού ήρθαμε”.
Σ΄ευχαριστώ για τη συνταγή Έυα!
Μπορούμε να βάλουμε αλεύρι γαι όλες τις χρήσεις αντί για αλεύρι για τσουρεκια ? Θα γίνουν εξίσου καλά? Ευχαριστώ πολύ
Θα σας πρότεινα να ακολοθήσετε την συνταγή ως έχει.
Καλή επιτυχία!
Καλησπέρα Εύη!!!
Η συνταγή σου φαίνεται υπέροχη και έτσι πήρα την απόφαση να την κάνω. Οι οδηγίες καταπληκτικές και το φωτογραφικό υλικό. Βοήθησαν πολύ. Θα ήθελα αν είναι εύκολο μια διευκρίνηση για το σιρόπι. Τα ροξάκια βουτάς στην κατσαρόλα ή το σιρόπι ρίχνεις στο ταψί;
Ευχαριστώ εκ των προτέρων.
Χρύσα
Μόλις τα έφτιαξα, αλλά η ζύμη μου βγήκε ιδιαίτερα μαλακή και δεν μπορω να την ενσωματώσω στα υπολοιπα υλικά. Εχω ακολουθησει κατα γραμμα τη συνταγή τι μπορεί να φταίει;
Καλησπέρα Μαίρη,
ίσως η θερμοκρασία, τ΄αυγά, το αλεύρι μερικές φορές μπορεί να χρειαστεί επιπλέον αλεύρι. Η ζύμη γενικά είναι εύπλαστη.
Φιλικά,
Ε.